Βράβευση του Devin E.S. Naar για το βιβλίο του “Jewish Salonica: Between the Ottoman Empire and Modern Greece”

Ο ιστορικός Devin E. S. Naar, κάτοχος της έδρας Σεφαραδίτικων Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, τιμήθηκε με το “2016 National Jewish Book Award” από το Jewish Book Council για το βιβλίο του “Jewish Salonica: Between the Ottoman Empire and Modern Greece,” εκδόσεις Stanford University Press. Το βιβλίο επικράτησε στην κατηγορία “Βιβλίο που βασίζεται σε αρχειακή έρευνα.”

Εδώ μπορείτε να δείτε όλα τα βραβευθέντα βιβλία.

Jewishbookcouncil.org

Advertisements

Δημογραφικές και κοινωνικές εξελίξεις στο πλαίσιο της εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης. Αρχειακές και ερευνητικές διαθεσιμότητες

Το Εργαστήρι Μελέτης Νεότερου Ελληνικού Εβραϊσμού, με τους Φίλιππο Κάραμποτ, Κωστή Κορνέτη και Άννα Μαρία Δρουμπούκη, την Κυριακή 8.1.2017, θα ανοίξει τις εργασίες του επιστημονικού συμποσίου που συνδιοργανώνουν το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης (Θεσσαλονίκη 8-10.1.2017). Θέμα του συμποσίου: “Δημογραφικές και κοινωνικές εξελίξεις στο πλαίσιο της εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης. Αρχειακές και ερευνητικές διαθεσιμότητες”.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρο το πρόγραμμα του Συμποσίου εδώ και την πρόταση του Εργαστηρίου εδώ.

 

Το λιμάνι των φαντασμάτων: Η εβραϊκή παρουσία/απουσία στον λιμένα της Θεσσαλονίκης

Το κείμενο του ιστορικού Χρίστου Μάη (υποψήφιου διδάκτορα-Leiden University Centre for the Arts in Society) ανακοινώθηκε στo πλαίσιo εκδήλωσης που έγινε με αφορμή την τοποθέτηση λίθων μνήμης (Stolpersteine) στην Α’ προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Τοποθετήθηκαν πλάκες στη μνήμη πέντε Εβραίων Θεσσαλονικιών που εργάζονταν στο λιμάνι –των Μωύς Μόλχο του Δανιέλ (1915-1943), Αβράμ Σουλαμή του Νατάν (1883-1943), Έσδρα Πιτσών του Ιακώβ (1899-1943), Λιάου Κατάν Μαΐρ του Γαβριήλ (-1943) και Χαΐμ Μπενσοάμ του Μωσσέ (1916-1943). H όλη εκδήλωση διοργανώθηκε από την Πρωτοβουλία για τους Λίθους Μνήμης στη Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης και με την υποστήριξη του εκπαιδευτικού οργανισμού Humanity in Action. Μίλησαν επίσης η ιστορικός Γαβριέλλα Ετμεκτσόγλου με θέμα “Διαμορφώνοντας την συλλογική μνήμη: τα μνημεία του Ολοκαυτώματος και το ζήτημα της ευθύνης” και οι Εύα Παναγιώτου και Ρεγγίνα Φρέντζου, Senior Fellows του Humanity in Action Deutschland, με θέμα «Stolpersteine (Λίθοι Μνήμης): Ένα Έργο Τέχνης στην Ευρώπη». Στην εκδήλωση συμμετείχαν τέλος το Β’ Πειραματικό Λύκειο Θεσσαλονίκης και το Μουσικό Λύκειο.

Εκδήλωση της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης (19 Σεπτεμβρίου 2016)

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να δείτε βίντεο από την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 19.9.2016 στην Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης με τίτλο «Η γοητευτική συνάντηση των αρχείων και οι συμπτώσεις: η ιστορία του νεογέννητου Ντάριο από τη Θεσσαλονίκη που επέζησε στο Ολοκαύτωμα». Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας των Αίγλη Μπρούσκου (κοινωνική ανθρωπολόγος), Αρετής Μακρή (ταξινόμος στα Γενικά Αρχεία του Κράτους) και Αλίκης Αρούχ (υπεύθυνη του Αρχείου της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης), που ανασύνθεσαν τη συγκινητική ιστορία του Ντάριο, ενώ παρευρέθηκε και ο ίδιος ο «πρωταγωνιστής» της ιστορίας.

Λίγα λόγια για την ιστορία του Ντάριο: Στα μέσα Μαρτίου του 1943, ένα νεογέννητο βρέφος παραδόθηκε μυστικά στο χριστιανικό βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» της Θεσσαλονίκης από τον θείο του∙ μια πρακτική που εφάρμοσαν και άλλοι Εβραίοι γονείς τις ίδιες μέρες, με μόνη διαφορά ότι η πλειοψηφία των γονιών αυτών πήραν πίσω τα βρέφη την ίδια, ή την επόμενη μέρα, μην αντέχοντας προφανώς τον αποχωρισμό. Οι Εβραίοι γονείς του νεογέννητου λίγες μέρες αργότερα πήραν το τρένο για το Άουσβιτς. Το βρέφος, ο Ντάριο Μασαράνο (σήμερα Ντέιβιντ Μπαρζιλάι), βαφτίστηκε, πήρε ψεύτικο πιστοποιητικό γέννησης και καταχωρήθηκε ως έκθετο. Η συγκάλυψη αυτή (συνεπικουρούμενη από όλο το προσωπικό του βρεφοκομείου) αποδείχθηκε σωτήρια για το βρέφος, που επέζησε στις αδιανόητα δύσκολες συνθήκες ελλείψεων της Κατοχής. Μετά την Κατοχή, το βρέφος επανασυνδέθηκε με τον θείο του, από τον οποίο ωστόσο δεν έμαθε ποτέ την ιστορία της οικογένειάς του. Τελικά, σπαράγματα της οικογενειακής του ιστορίας, ακόμη και το γεγονός ότι οι γονείς του πέθαναν στο Άουσβιτς, το μαθαίνει μετά τα 25 του χρόνια, όταν μία άλλη συγγενής αποφάσισε να τον ενημερώσει με όποιες πληροφορίες είχε. Η ιστορία του Ντάριο ολοκληρώθηκε από την έρευνα των Αίγλη Μπρούσκου, Αρετής Μακρή και Αλίκης Αρούχ το 2016.

 

https://www.youtube.com/watch?v=48RszQlyEx8

 

https://www.youtube.com/watch?v=NzUQx9FPBK0

 

https://www.youtube.com/watch?v=BUKFXjhnUoc

Είναι 1943 και «σας χαρίζω το παιδί μου…»

“Χειμώνας του 1943. Ο εβραϊκός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης βιώνει απάνθρωπους περιορισμούς από τα ναζιστικά στρατεύματα. Ελάχιστες ημέρες πριν από τον μαζικό εκτοπισμό, αρκετοί γονείς «παραδίδουν» τα νεογέννητα παιδιά τους στο βρεφοκομείο «Αγιος Στυλιανός» για να τα προστατεύσουν. Ο αποχωρισμός ήταν αβάστακτος. Πολλές μητέρες δεν άντεξαν. Επέστρεψαν και τα πήραν για πάντα μαζί τους. Κάποια βρέφη παρέμειναν. Ανάμεσά τους και ο Ντέιβιντ Μπαρζιλάι. Γεννήθηκε 4 Μαρτίου του ’43, δέκα ημέρες πριν αναχωρήσει το πρώτο τρένο για τα στρατόπεδα του θανάτου. Τι απέγινε άραγε το δηλωμένο «ως έκθετο» νεογέννητο από τη Θεσσαλονίκη που επέζησε του Ολοκαυτώματος;”

Απόσπασμα από το άρθρο: http://www.kathimerini.gr/874129/article/epikairothta/ellada/einai-1943-kai-sas-xarizw-to-paidi-moy